امام سجّاد (عليه‌ السلام):
إِنَّ عَمَّتِي زَیْنَبَ، مَعَ تِلْكَ المَصَائِبِ وَالمِحَنِ النّازِلَةِ بِهَا فِي طَرِیقِنَا إِلَی الشَّامِ، ما تَرَكَتْ [تَهَجُّدَهَا] لَیْلَةً.
عمّه‌ام زینب، با وجود همۀ مصیبتها و رنجهایی كه در مسیرمان به سوی شام بر او فرود آمد، حتّی یک شب اقامۀ نماز شب را فرو نگذاشت.
Despite all the tragic events and the sufferings my aunt, Zaynab, experienced on our journey [from Karbalā] to Damascus, she did not miss her prayer vigils, even for one night
وفیات‌ الأئمّه، ص 441